ترانه چشم هایش را گشود و سرش را به آرامی به طرف دکتر سالک چرخاند. _چیزی گفتم دکتر؟ منظورم این است که کمکی… دکتر از پشت میزش بلند شد ، عرض اتاق را با قدم های مردد پیمود و روی صندلی که کنار پنجره قرار داشت نشست . _بله کمک خوبی بود و باید به خاطر اعتمادی که کردی از تو تشکر کنم البته به جلسات بیشتری احتیاج داریم تا روند درمان را کامل کنیم به هر حال تصمیم با توست،فقط در گفتگوهایی که قبلا داشتیم اسمی از مردی به نام محمود و رابطه احتمالی که داشتید نیاورده بودی . دکتر منتظر بود که ترانه عکس العملی نشان دهد اما متوجه شد که او خونسردیش را هم چنان حفظ کرده است . _مطلب زیادی نیست فقط یک رابطه ی کوتاه مد

_بعد چه اتفاقی افتاد؟ ترانه آب بینی اش را بالا کشید و گفت: وحشتناک بود من داخل کمدی بودم و گوش هایم را محکم فشار میدادم تا چیزی نشنوم عین جهنم بود تا اینکه صداها قطع شد. دکتر سالک با تعجب پرسید: چطور صداها قطع شد؟ _نمی دانم فکر میکنم محمود راضی اشان کرد که ما را تنها بگذارند درست یادم نیست. _ترانه تو تمام جزئیات را به خاطر داری چطور اصل ماجرا را یادت نیست؟ _خب من چشمهایم را باز کردم و آن ها دیگر نبودند . _با محمود حرفی نزدی؟ _نه ، تمام راه برگشت تا خوابگاه را ساکت بودیم بعد ازآن هم خبری از او ندارم. _محمود هم هیچ وقت با تو تماسی نگرفت؟ _خیر ، فهمیده بود چه گندی زده و من به او بی اعتماد شده بو

_الان در مکان امن و راحتی هستی . من سعی دارم که تو را دوباره به گذشته ببرم به زمان دانشجوییت و آن وقتی که با محمود آشنا بودی. دکتر متوجه شد که با شنیدن نام محمود عضلات صورت ترانه منقبض شد. _دوست ندارم یادآوریم شود از او متنفرم . _ترانه این برایت خیلی خوب است و خودت هم باید کمک کنی، مطمئن باش که اجازه نمیدهم محمود هرگز به تو آسیبی برساند. _اما او… ترانه کلمات نا مفهومی را به لب آورد انگار زیر لب کسی را به کمک می طلبید . دکتر کمی جلوتر رفت تا حالات و احیانا کلماتی را ترانه به زبان می آورد بهتر بفهمد . _ترانه کسی به تو آسیبی نمی رساند جای نگرانی نیست حالا بگو بدانم الان درآن خانه هستید؟ همان خان